CUAUHTEMOC

یاد دارم نیکو
سال پیش از امسال
بنشستم تنها
روی یک مرکب رهوار و سریع
روی یک مرکب تک تاز و قوی
من نشستم تنها
به روی مرکب مرگ
در گذار همه ی روز و شبان
من به تو می نگرم
لیک در خاطر خود
که تو دیگر رفتی
دیرگاهی است هنوز
که من خسته و تنها و عبس ، دل چرکین
همچنان می تازم
به سوی مسلخ خود
به روی مرکب مرگ
به زوال ابدی
به سیاهی به عدم
لیک در آخر کار
همه این فکر عزیز
همه این یکه تسلای دل خسته من
به یکی یاد تو از من برود
به یکی یاد تو
آه! چه عزیزست این یاد
که من خسته فقط
به خیالت هستم
واگر آن برود
جان من هم برود
به زوال ابدی
به سیاهی به عدم
کاش میشد که فقط..................
من
.

اگر چه حالیا دیریست
در نهایت جاده
می بینم
شاه راهی را که می رود به انتهای بی معنایی
در بدایت جاده
می بینم
و به یاد می آورم
هرآنچه مرا از من جدا کرد
و اکنون
در زیر پایم
باتلاقی می بینم
به نام جاده
باز نمی دانم
چه می دیدست آن غمناک
روی جاده نمناک

زندگی رسم خوشایندی است
زندگی بال و پری دارد با وسعت شوخی خدا
زندگی غمگین نیست
شوخی بامزه ایست
لیک در آخر کار
همه غم های زمین
بهر تو می ماند
آی بازیگر ، بخند!!!!

هرگز از مرگ نهراسیده ام
چرا بهراسم؟
مگر نویدی امیدبخش تر از اتمام بد مطلق وجود دارد؟
هرچند دستانش از ابتذال شکننده تر بود

ای همه گل های از سرما کبود
از گذشته تا کنون
تا به فرداهای دور
رسم این دنیای دون این است و بود
ای همه گل های از سرما کبود

فتاده تخته سنگ آنسوی تر انگار کوهی بود
و بر آن هرچه من دانم ز دنیایم نوشته بود:
هرآنکس راز من داند که از اینرو به آن رویم بگرداند

خشک آمد کشتگاه من
من
.

سازی که امروز باید تحویل صاحبش بدم نزدیک به شش ماه همدمم بود گفتم بذار اینطوری یه خاطره از اونم واسه خودم نگه دارم
آهنگیم که باهاش زدم داستان خودشو داره که فقط و فقط میثم قضیشو می دونه
ای بابا چه میشه کرد؟ دنیای غریبیه!!!
http://www.4shared.com/file/23385431/f82e9d41/setar.html

هرآنچه بغض نشکفته در گلو ماند
فدای حتی یک تبسمی
که تو بر لبم ننشاندی
و عمری مرا در حسرتش سوزاندی
من
.